یکشنبه دهم دی 1385
پروانه ها چه مشتاقانه
دنبال ميكنند
گل هاي روي تابوت را ...
شكوفه آلو
ايثار ميكند بوي خود را
بدان كس كه شاخه را ميشكند ...
گه گاه ابرها
استراحتي ميدهند
نظاره گران ماه را ...
سنجاقك گويي
به خزان رنگ كرده است
سر تا پايش را ...
كمان ماه نو را زه نيست
غازهاي وحشي آواز ميدهند ...
يك دنيا غم و درد
گل ها مي شكفند
حتي در آن هنگام ...
شبي كوتاه
گلي سرخ رنگ شكفته است
در انتهاي پيچك ...
كوه هاي دوردست
منعكس ميشوند
در مردمك هاي سنجاقك ...
مرغان خلنگ زار ميخوانند
و به آهنگ آوازشان
ابرها
شتابانند... شتابانند...
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 18:44 توسط ناصر نصری
|
